Sunda

“Tong ulin deui ka dinya, Mod!” ceuk indungna. Emod beuki tungkul. Haténa mah ngarasa kaduhung duméh geus ngarempak panyarék kolot. Tapi lamun henteu ulin ka Legok Kiara, meureun moal papanggih jeung Si Buris. “Keun perkara ulin ka Legok Kiara,” bapana nyarita deui. “Éta anu matak keuheul Bapa mah, maké jeung mawa ucing sagala rupa. Batur mah boro-boro mawa ucing ti dinya téh, ngaliwat gé euweuh nu wanién,” “Jadi Si Buris téh ucing ti Legok Kiara?” indungna nanya. “Sumuhun…” “Beu, cilaka bapana. Kumaha lamun mawa sial ka urang. Mangkaning cicinna di dieu téh geus aya mingguna. Na budak téh, nyiar-nyiar picilakaeun!” Picilakaeun? Emod ngahuleng deui. Asa teu kaharti ari ucing matak cilaka mah. Da asa can kungsi nyieun paningkah, bageur wé nu puguh mah. Malah kaarah pisan gawéna, sok néwakan beurit di goah. “Naha da Si Buris mah bageur, Pa. Lain ucing garong!” Emod némba. “Heueuh éta ogé. Da lamun manggihna lain ti tempat hara-haraeun mah, bapa ogé moal nyarék. Geus ayeuna mah geura saré, bisi kabeurangan sakola. Kadé ulah deui-deui ulin ka Legok Kiara!” ceuk bapana. Emod terus asup ka pangkén. Kasampak Si Buris keur ngagugher dina kasur. Najan geus dipangnyieunkeun kandang ogé, angger wé sok héés di pangkén Emod. Emod ngagolédag. Tapi henteu daék peureum. Malah dina ingetanana, katémbong deui wewengkon Legok Kiara nu caranénom. Naha aya naon atuh di dinya téh? Sanajan dipéureum-peureum ogé, Emod henteu bisa saré. Eukeur mah anu ngobrol di tengah imah kadéngé baé. “Kumaha atuh, Pa, da ucing téh aya kénéh di dieu?” ceuk Ma Emod. “Nya urang piceun deui wé. Bisi mawa mamala ka urang. Boa-boa lain saucing-ucingna!” “Sumuhun, Pa,” Mang Apin mairan. “Tiasa baé éta ucing téh kaancikan anu ngageugeuh kiara. Boa ucing mamalihan. Mangkaning saueur kacarioskeunana lebah dinya mah. Kapungkur ogé, jaman pun bapa jumeneng kénéh, aya nu ngala manuk ti dinya téh. Padahal sanés tina tangkal kiarana. Teras baé éta manuk dikukut. Naha atuh, unggal peuting manuk téh sok disada, sorana pikasieuneun. Teu kungsi lami, anu ngukutna teu damang répot. Tapi sanggeus éta manuk dileupaskeun mah, teu sakara-kara damang deui.” “Enya atuh. Keun isukan mah urang piceun. Ngan ka mana miceunna, nya? Pulangkeun deui kitu ka Legok Kiara?” “Ah, ulah bapana, bisi kumaha onam. Keun baé henteu dibalikkeun deui kana urutna ogé. Nu penting mah sina ingkah ti imah urang!” “Sumuhun, Pa. Da ari ucing mamalihan mah, pasti balik deui ka sarakanana!” ceuk Mang Apin. “Di mana ayeuna ucingna?” Ma Emod nanya ka Mang Apin. “Sigana mah di enggon Cép Emod!” “Keun baé, sina sosonoan heula sapeuting mah. Isukan pabeubeurang urang piceun!” “Pa, da abdi mah bilih wengi teuing ieu téh. Badé teras wangsul.” ⸻ “Naha moal saré di dieu, Pin?” “Pun bojo bilih keueungeun!” “Enya atuh, sing salamet di jalan.” Nepi ka jempéna nu galuntreng di tengah imah, Emod mah can saré kénéh. Beuki jauh wé pitundueun téh, sabab Si Buris isukan rék dipiceun. Bakal karasa pisan leungiteunana lamun enya euweuh di imah téh. Emod teu ngarti, naha naon salah Si Buris téh, pangna rék dipiceun. Lamun kitu mah nyieun picarékéan, puguh deui. Ieu mah apan sakitu bageurna. Cenah éta pédah pamanggih ti tempat hara-haraeun, ceuk pikiran Emod, henteu kudu dipaké sieun. Emod yakin Si Buris mah teu béda ti ucing nu séjénna. Pangna aya di Legok Kiara, bisa jadi lantaran dipiceun ku nu bogana. Terus kukurusan ka nu bala, tungtungna nepi ka Legok Kiara. Nepi ka tengah peuting Emod teu bisa saré. Si Buris terus dikeukeupan. Kacipta isukan bakal euweuh di imahna. ⸻ ISUKNA, rebun-rebun kénéh Emod geus hudang. Cacak saréna peuting pisan mah, hudangna mani goréjag. Sanajan tadi peuting ngadéngé ucingna rék dipiceun, tapi Emod henteu nyarita nanaon. Inggis bapana beuki ambek. Ngan saméméh indit ka sakola, Si Buris diasupkeun heula kana kandangna, terus diteundeun di kolong ranjang. Disumputkeun ti dituna mah. Sanggeus disalin jeung sasarap mah, Emod terus indit ka sakola. Tapi di sakola ogé bet inget baé ka ucing. Nepi ka sakapeung mah caritaan guru ogé henteu kabandungan. Balik ti sakola, anu pangheulana diteang téh Si Buris.

Indonesia

"Jangan main kesana lagi, Mod!" kata ibunya. Emod lebih banyak berlutut. Hatiku merasa menyesal telah menghancurkan teman lamaku. Namun jika tidak memainkan Legok Kiara, mungkin Anda tidak akan bertemu dengan Si Buris. “Ini tentang bermain Legok Kiara,” kata ayahnya lagi. "Itulah yang membuat ayahku kesal, memakai dan membawa segala jenis kucing. Yang lain jarang sekali membawa kucing dari sana, tidak ada yang berani lewat," “Jadi Si Buris itu kucing dari Legok Kiara?” ibunya bertanya. "Ya..." "Huh, ayah yang malang. Bagaimana kalau itu membawa nasib buruk bagi kita. Namun, cincin itu sudah ada di sini selama seminggu. Anak itu sedang mencari bahaya!" Apa ini berbahaya? Mod menghela nafas lagi. Saya tidak mengerti mengapa kucing itu menyakiti saya. Kayaknya aku belum pernah bergerak, untung saja aku malas. Bahkan dia pekerja keras, sering menangkap tikus di pantry. “Kenapa Si Buris baik sekali, Pa. Kucing lain pencuri!” Mod nemba. "Tidak, tidak apa-apa. Kalau kamu menemukannya di tempat lain, ayahku juga tidak akan marah. Aku akan tidur sekarang, kalau-kalau aku bolos sekolah. Yang penting jangan main Legok Kiara lagi!" kata ayahnya. Mod terus memasuki ruangan. Sepertinya Si Buris sedang tidur di kasur.Meski kandangnya sudah dibuat, ia selalu merasa tidak nyaman berada di pangkuan Emod. Mod sedang bergulir. Tapi tidak mau mematikannya. Bahkan dalam ingatannya, ia kembali melihat kawasan Legok Kiara yang indah. Mengapa ada sesuatu di sana? Meski dimatikan dan dihidupkan, Emod tidak bisa tidur. Akulah yang sedang berbicara di tengah rumah. “Ada apa Ayah, apakah kucingnya masih di sini?” kata Ma Emod. "Baiklah, ayo kita buang lagi. Kalau-kalau kamu membawa mamalia ke kami. Boa-boa bukan kucing!" “Iya Ayah,” komentar Mang Apin. "Mungkin kucing itu adalah makhluk baik yang mengeluarkan suara. Kucing itu orang asing. Namun, banyak cerita tentang lebah di sana. Dulu, saat ayahku masih berdiri, ada yang menangkap burung dari sana. Padahal bukan dari pohon. Lalu burung itu dikejar. Kenapa aku tahu, tiap malam burung selalu bersuara, suaranya seram. Tak butuh waktu lama, si pengejar pun tidak enak badan. Tapi setelah burung itu dilepas, tak jadi masalah. Aku baik-baik saja lagi." "Iya, besok kita buang. Cuma dibuang ke mana ya? Kembalikan ke Legok Kiara?" “Ah, jangan ayah, dalam hal ini bagaimana. Kalau dia tidak dikembalikan ke dirinya yang dulu juga.Yang penting adalah meninggalkan rumah kita!" "Ya, Ayah. Kalau kucing yang menyalahkanku, pasti dia akan kembali ke keluarganya!" kata Mang Apin. "Di mana kucingnya sekarang?" Ma Emod bertanya pada Mang Apin. "Sepertinya aku di rumah Cep Emod!" "Maaf, aku akan tidur dulu untuk satu malam. Besok kita akan membuangnya!" "Ayah, menurutku ini belum terlalu larut malam. Saya akan kembali." ⸻ "Kenapa kamu tidak tidur di sini, Pin?" "Bahkan jika istrinya hamil!" “Ya, hati-hatilah di jalan.” Hingga hening di tengah rumah, Emod masih tertidur. Semakin jauh, karena Si Buris ingin disingkirkan besok. Akan terasa sangat rugi jika tidak ada di rumah. Emod tidak mengerti, kenapa Si Buris salah, kenapa ingin menyingkirkannya. Jika itu yang akan saya lakukan, saya akan melakukannya lagi. Ini tidak baik. Ia mengatakan bahwa ide yang berasal dari rasa takut, kata pikiran Emod, tidak boleh digunakan karena rasa takut. Mod yakin Si Buris tidak berbeda dengan kucing lainnya. Itu di Legok Kiara, mungkin karena sudah dipindahkan oleh pemiliknya. Lanjut ke bala bantuan, akhirnya sampai di Legok Kiara. Hingga tengah malam Emod tidak bisa tidur.Buris terus dipeluk. Ciptaan masa depan tidak lagi ada di rumah. ⸻ KEESOKANNYA, Emod masih terjaga. Dia tidur nyenyak di malam hari, dia bangun dengan perasaan gelisah. Meski tadi malam dia mendengar kucing itu hendak dipindahkan, namun Emod tidak berkata apa-apa. Ayah Inggis semakin marah. Menjelang berangkat sekolah, Si Buris dimasukkan terlebih dahulu ke dalam kandang, lalu disimpan di bawah tempat tidur. Itu disembunyikan dari sana. Setelah sarapan, Emod melanjutkan berangkat ke sekolah. Tapi di sekolah, dia ingat kucing itu. Hingga terkadang, cerita gurunya juga kurang menarik. Ketika dia kembali dari sekolah, orang pertama yang dia cari adalah Si Buris.

Kamussunda.com | Bagaimana cara menggunakan penerjemah teks bahasa Sunda-Indonesia?

Semua data terjemahan dikumpulkan melalui Kamussunda.com. Data yang dikumpulkan terbuka untuk semua, dibagikan secara anonim. Oleh karena itu, kami mengingatkan Anda bahwa informasi dan data pribadi Anda tidak boleh disertakan dalam terjemahan Anda menggunakan Penerjemah Sunda. Konten yang dibuat dari terjemahan pengguna Kamussunda.com juga gaul, tidak senonoh, dll. artikel dapat ditemukan. Karena terjemahan yang dibuat mungkin tidak cocok untuk orang-orang dari segala usia dan segmen, kami menyarankan Anda untuk tidak menggunakan sistem Anda jika Anda mengalami ketidaknyamanan. Penghinaan terhadap hak cipta atau kepribadian dalam konten yang ditambahkan pengguna kami dengan terjemahan. Jika ada elemen, pengaturan yang diperlukan akan dibuat jika terjadi →"Kontak" dengan administrasi situs. Proofreading adalah langkah terakhir dalam mengedit, dengan fokus pada pemeriksaan tingkat permukaan teks: tata bahasa, ejaan, tanda baca, dan fitur formal lainnya seperti gaya dan format kutipan. Proofreading tidak melibatkan modifikasi substansial dari isi dan bentuk teks. Tujuan utamanya adalah untuk memastikan bahwa karya tersebut dipoles dan siap untuk diterbitkan.


Kebijakan Privasi

Vendor pihak ketiga, termasuk Google, menggunakan cookie untuk menayangkan iklan berdasarkan kunjungan sebelumnya yang dilakukan pengguna ke situs web Anda atau situs web lain. Penggunaan cookie iklan oleh Google memungkinkan Google dan mitranya untuk menayangkan iklan kepada pengguna Anda berdasarkan kunjungan mereka ke situs Anda dan/atau situs lain di Internet. Pengguna dapat menyisih dari iklan hasil personalisasi dengan mengunjungi Setelan Iklan. (Atau, Anda dapat mengarahkan pengguna untuk menyisih dari penggunaan cookie vendor pihak ketiga untuk iklan hasil personalisasi dengan mengunjungi www.aboutads.info.)